SEKS-BIOSCOOP - GEWOON IN ROOSENDAAL -
ONZE ☆ LIEFDEVOLLE ☆ BEDRIJFSFILOSOFIE ☆ MAAKT ONS UNIEK!
BRUGSTRAAT 81 TE ROOSENDAAL
ONZE SITE : http://WWW.GEWOONINROOSENDAAL.NL
TELEFOON : 0165 - 566 499
MAIL : [email protected]
"JE KUNT OVERAL IN DE HELE WERELD TERECHT, MAAR JE MOET GEWOON IN ROOSENDAAL ZIJN"
TITEL : VOORBIJ HOKJES
Ik heb lang gedacht dat ik wist wie ik was.
Sterker nog… ik vond dat ik heel goed wist wie ik was. Ik had een mening, een ego, een beeld van mezelf en ik dacht dat ik de wereld aardig begreep.
Als ik nu terugkijk naar die man, moet ik soms hard lachen.
Niet omdat ik hem afwijs. Die man heeft mij gebracht waar ik nu sta. Maar wat kon ik mijzelf serieus nemen. Wat kon ik druk zijn met mijn eigen verhaal. Met bewijzen. Met laten zien wie ik dacht dat ik moest zijn.
Ik zat in een hokje. Alleen wist ik toen niet dat het een hokje was.
En misschien is dat wel het bijzondere aan hokjes. Als je erin zit, voelt het niet als een hokje. Het voelt als de werkelijkheid. Je verdedigt het, je bouwt eromheen en je maakt het onderdeel van wie je denkt dat je bent.
Ik kan daarover praten, omdat ik zelf jarenlang precies hetzelfde heb gedaan. Ik heb zelf ervaren hoe het is om gevangen te zitten in een beeld van jezelf. Een beeld waarin je denkt dat je groter, sterker en belangrijker moet zijn dan je werkelijk bent.
(Andersom kan ook - dat jezelf kleiner, zwakker, of minder belangrijk maakt, het Ego is enorm vindingrijk)
Ik heb een ego gehad waar ik nu soms met veel plezier om kan lachen. Wat een mannetje was ik soms.
Altijd bezig met de volgende stap. Met succes. Met geld. Met bewijzen.
Ik ben inmiddels 43 jaar werkzaam in de seksbranche.
Een wereld waarin ik heel veel heb gezien. Een wereld waarin ik ook naar mezelf moet kijken.
Ik heb keuzes gemaakt vanuit de jacht naar geld. Ik heb mezelf en anderen beschadigd in die zoektocht.
Daar hoef ik niet voor weg te lopen.
(ondanks de pijn die ik daar óók bij voel)
Juist niet.
Want als je eerlijk durft te kijken naar de mens die je vroeger was, ontstaat er iets bijzonders. Dan hoef je hem niet meer te verstoppen. Dan hoef je hem niet meer te verdedigen. Dan kun je zelfs om hem lachen.
Vroeger zou ik mijn kwetsbaarheid verborgen hebben met alles wat ik in mij had.
Ik moest sterk zijn. Ik moest een beeld overeind houden. Ik moest laten zien wie ik was.
Nu kijk ik daar heel anders naar.
Want wat moet ik nog verdedigen? Wie moet ik nog bewijzen dat ik ben?
En misschien begint daar wel de echte vrijheid.
Niet doordat je een beter verhaal over jezelf maakt.
Maar doordat je ziet dat je niet dat verhaal bent.
Vanuit die ervaring kijk ik nu naar de wereld.
En wat zie ik?
Hokjes.
Overal hokjes.
Mensen hebben een enorme behoefte om alles een naam te geven. Alles moet ergens bij horen. Alles moet ergens onder vallen.
Misschien begon dat al toen mensen vier palen in de grond sloegen en zeiden: dit is van ons.
We noemen het Nederland. Of België. Of Engeland.
En vervolgens denken we niet alleen dat we de grond bezitten, maar soms ook alles wat daarop gebeurt.
(En / of wat er in die gestolen grond zit)
We doen hetzelfde met mensen.
We maken groepen. We maken labels. We maken identiteiten.
En steeds vaker vergeten we daardoor de mens.
De mens die GeWoon voor ons staat.
Kijk naar de wereld van vandaag.
We worden overspoeld met hokjes. Identiteiten. Labels.
Ook rondom LHBTI.
En laat ik daar duidelijk over zijn.
Mijn punt is absoluut niet dat mensen niet mogen leven zoals zij willen leven.
Iedere mens mag zijn eigen weg gaan. Ik heb geen behoefte om iemand zijn plek af te pakken. Ik heb geen behoefte om iemand te vertellen wie hij of zij moet zijn.
Mijn vraag gaat veel dieper.
Wat gebeurt er als een hokje zo belangrijk wordt dat een mens zichzelf alleen nog maar door dat hokje ziet?
Want misschien doen we dan iets heel menselijks.
We willen ontsnappen aan een hokje en bouwen vervolgens een nieuw hokje.
We willen vrijheid en maken soms opnieuw grenzen.
Dat geldt voor alles én iedereen. Voor MENSEN, mannen, vrouwen, religies, landen, politieke overtuigingen en voor alles waarmee wij proberen te zeggen:
Dit ben ik.
Maar ben ik dat werkelijk?
Of heb ik het mezelf verteld?
Dat is volgens mij de vraag.
Ik doe dat tijdens mijn coaching eigenlijk ook.
Waar een psycholoog in mijn beleving vaak een pleister plakt, probeer ik verder te kijken.
Als je namelijk voorbij angst weet te komen, veranderen klachten en een flink aantal klachten verdwijnen simpelweg.
Maar daarover een andere keer meer.
Mensen strijden omdat ze vinden dat de wereld intolerant is en plakken vervolgens opnieuw een pleister.
Een nieuw hokje.
Maar ook in dit geval kun je verder gaan.
Voorbij alle hokjes.
Ik besef heel goed dat hokjes ook handig kunnen zijn. In bepaalde hokjes lijkt aandacht tegenwoordig bijna gegarandeerd.
Maar ik herhaal: Voorbij het hokje is de zoektocht naar aandacht niet meer nodig.
Daar kom je terecht in liefde.
Ik heb gesprekken gehad met mensen die anders denken dan ik. Mensen die een ander beeld hebben van de wereld.
En toch gebeurt er iets moois als je voorbij je eigen oordeel kijkt.
Dan blijft er geen label over.
Dan blijft er geen hokje over.
Dan blijft er een mens over.
Ik heb ooit tegen iemand gezegd:
"Ik vind het allemaal prima hoe jij wilt leven. Maar ik zie jou niet als jouw hokje."
Ik zie jou als mens.
En ik hou van jou.
Wie zegt dat tegenwoordig nog tegen iemand die je niet eens kent?
Ik. ❤️
Niet omdat ik beter ben.
(Het idiote idee alleen al)
Maar omdat ik zelf weet hoe het voelt om vast te zitten in mijn eigen verhaal.
En hoe mooi het is om daar voorbij te gaan.
Ik ben niet meer bezig met de oude Mark verdedigen.
Ik kijk soms met een glimlach naar hem.
Wat heeft hij veel geleerd.
Wat heeft hij veel moeten loslaten.
En wat is het mooi om uiteindelijk te ontdekken dat je niet al die verhalen over jezelf hoeft mee te dragen.
Voorbij het hokje begint misschien iets heel bijzonders.
Daar hoef je niet meer voortdurend aandacht te zoeken.
Daar hoef je niet meer te vechten om gezien te worden.
Daar ontstaat ruimte, een enorme ruimte .....
Ruimte om elkaar werkelijk te ontmoeten.
Ruimte voor liefde.
Want misschien ontdekken we dan eindelijk dat we nooit zo los van elkaar stonden als we dachten.
We waren altijd al onderdeel van hetzelfde leven.
En misschien is dat wel de mooiste ontdekking die een mens kan doen.
WAAROM IS HET DAAR ZO BIJZONDER IN DE BRUGSTRAAT 81 TE ROOSENDAAL?
VANAF - NU - IS HET VOOR ALLE COLLEGA'S EN VOOR ALLE MENSEN DIE ZICH BEGEVEN IN DE - SWINGERSWERELD - DUIDELIJK.
DIT IS HET GROTE - SEKSBIOSCOOP GeWoon in Roosendaal - GEHEIM
EN DAARDOOR ONTSTAAT DIE ONGEËVENAARDE EN UNIEKE SFEER.....
Graag gedaan,
Namasté ❤️
Mark
(eigenaar Seksbioscoop GeWoon in Roosendaal)
Call-to-action:
♥ ♥ ♥ KLIK HIER ♥ ♥ ♥ als je graag wil reageren ....
SEKS-BIOSCOOP - GEWOON IN ROOSENDAAL -
ONZE ☆ LIEFDEVOLLE ☆ BEDRIJFSFILOSOFIE ☆ MAAKT ONS UNIEK!
BRUGSTRAAT 81 TE ROOSENDAAL
ONZE SITE : http://WWW.GEWOONINROOSENDAAL.NL[/b]
TELEFOON : 0165 - 566 499
MAIL : [email protected]
"JE KUNT OVERAL IN DE HELE WERELD TERECHT, MAAR JE MOET GEWOON IN ROOSENDAAL ZIJN"
